posted on 01 Jul 2009 18:03 by ichikohime
เรื่องมีอยู่ว่า ทุก ๆ เช้าที่บ้านของเราต้องซักผ้า เครื่องบ้านเราเป็นแบบฝาหน้า ถังคู่
และอยู่หลังบ้าน
เป็นปกติที่ยัยน้องน้อยของบ้านจะวิ่งตามพี่
ๆ ลงมาจากห้องนอนเพื่อไปทำธุระ
ชมนกชมไม้ ส่วนอีพี่ก็ไปตั้งบิดปั่น แล้วก็มาเมาขี้ตาหน้าทีวี
เรื่องคือ เครื่องแบบถังคู่ หมายความว่าเราต้องเป็นย้ายผ้าเอง ปั่นผงซักฟอกแล้วก็ย้ายผ้าเปียกมาปั่นแห้ง จริง ๆ อยากได้เครื่องแบบที่กดปุ่มเดียวแล้วมันทำทุกอย่างเอง แต่คุณนายแม่ไม่ยอม บอกว่ามันสบายเกินไป (แล้วไม่ดีตรงไหน
วบายเกินไปเนี่ย) และเปลืองน้ำ (อันนี้น่าจะเป็นประเด็นหลัก) เลยเอามาแบบนี้
ระหว่างที่กำลังย้ายผ้า
ยัยตัวเล็กก็มายืนปั้นจิ้มปั้นเจ๋อเอียงคอคล้ายจะถามว่า พี่สาวทำอะไรหรอคะ?
น่ารักนัก
เลยอุ้มลงถังซะเลย!
น้ำผงซักฟอกในถังก็ปล่อยออกหมดแล้ว เท้าน้องเลยไม่เปียก แค่ชื้น ๆ และก็ได้แต่ยืนตัวแข็ง ตอนนั้นยังเล็กนัก ยืดตัวแค่ไหนก็มองไม่เห็นข้างนอก เห็นอีพี่สาวไปเรียกนายพี่ชายมาดูด้วย ขำอะไรกันคะพี่ ๆ น้องปินกลัวจะแย่แล้ว เอาน้องออกไปเร็วเร้ววววววววว
หน้าตาตอนนั้นมันตลกมากมายนะคะ ตางี้โตเชียว
พอออกมาก็ได้ ยัยน้องเล็กก็วิ่งล้อฟรีขึ้นข้างบนไปเลย ไปหาคุณนายแม่ที่ยังไม่ลงมา แล้วไงหรอคะ
“ ทำไมเท้าปินเปียก!!!!!!
“(....ง่า ชื้น ๆ เอ๊งงงง)
เหอ...กรรมติดจรวดค่ะ
เลยโดนคุณนายแม่สวดรับอรุณข้อหาแกล้งน้อง ทั้งพี่สาวและพี่ชายเลยทีเดียว และเป็นเหตุให้จากนั้น ถ้าคุณนายแม่เข้าครัว หรือไปซักผ้า
ยัยฟูก็จะลัลล้าวิ่งตาม เดินตามอย่างมีความสุข แต่ถ้าเป็นอีพี่ทั้งสอง....
ไม่มีซะล่ะ ไม่ตามค่ะ
รู้แล้ว เข็ดแล้ว
แต่ถ้าเรียก ก็มานะ
ตกลงนี่เธอเรียนรู้อะไรไปกันแน่เนี่ย ยัยตัวเล็ก!
รักดอก
จึงหยอกเล่ยนะจ๊ะน้องสาวววว
edit @ 2 Jul 2009 04:25:36 by pompompurin
posted on 08 Jun 2009 20:16 by ichikohime
ฟ้าร้อง
วันนี้ฝนตกหนัก ร่มแทบพลิกกลับด้าน ฟ้าร้องครืนคราง ทำให้นึกถึงน้องสาวตัวดี
วันหนึ่งเมื่อตอนปินปินอายุได้ประมาณห้าเดือน จะเดินจะเหินยังก้าวล้มก้าวนั่งอยู่เลย ค่ำวันนั้นฝนตกหนัก ทุก ๆ คนก็อยู่บ้านดูทีวีร่วมกันตามปกติ
ทันใดนั้น
เปรี้ยง!
ฟ้าผ่าเปรี้ยงใหญ่ลงมาอย่างไม่ทันตั้งตัว ทุกคนสะดุ้งเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้สนใจอะไร แต่....
แม่ : น้องปินล่ะ? ปิน....อยู่ไหนลูก?
เดินตามหากันทั่วบ้าน จนได้ยินเสียงบางอย่าง
งื้อ
งื้ออออ งี้ดดดด ฮื้ออออ (ประมาณนี้....ไม่ได้เรียนภาษาที่สองเป็นหมาด้วยอ่ะนะคะ ฮ่ะๆ)
เสียงเล็ก ๆ
ที่ดังมาจากใต้โต๊ะกินข้าวทำให้ทุกคนต้องออกไปตามหา น้องน้อยตัวเล็กของบ้านตัวสั่นขนกระจุยอยู่ใต้โต๊ะกินข้าวตัวใหญ่
อาจเพราะด้วยความที่มันเป็นไม้สีเข้มและดูหนักแน่น ปินปินเลยคิดว่า นี่แหละ
จะปกป้องเราจากไอ้เสียงดังน่ากลัวนั่นได้
แม่เอาน้องมาอุ้มเอาไว้ ตัวยังสั่นไม่หยุด จะลูบจะปลอบยังไงก็ยังสั่นอยู่ ด้วยสัญชาตญาณความเป็นแม่มือวางอันดับหนึ่ง
(ตำแหน่ง?) ก็บัญชาให้พ่อและพี่ (ของปิน) เอาเบาะมา แม่เอาเสื้อของตัวเอง (ที่ซักแล้ว) มารองไว้ ทำเป็นหลุมห่อ ๆ และจับปินนอนลงไปพร้อมห่มผ้าประจำตัวให้
ปินหยุดสั่น
จากนั้น เวลาฝนฟ้าเริ่มตั้งเค้า แม้ปินจะร่าเริงบันเทิงใจเป็นอันมากอยู่ เธอจะหมดความสุขในทันที แล้วเดินหาเบาะนอน และซุกอยู่ในนั้นเงียบ ๆ
จนกว่าฝนที่ร้ายกาจนั้นจะหายไป
ปินปินกลัวฝนและฟ้าผ่าค่ะ
posted on 05 Jun 2009 21:53 by ichikohime
Pinpin
ชื่อ : ปินปิน
ปิน น้องปิน ตัวเล็ก คนสวย ไอ้ฟู
อายุ : เจ็ดขวบแล้วค่ะ
เพศ : น้องปินเป็นผู้หญิงค่ะ
ชาติพันธ์ : พูเดิลทอยที่ตัวใหญ่กว่ามาตรฐาน
สถานะ : โสด........และดูท่าจะเป็นแบบนั้นตลอดไป
(แต่ไม่ได้ทำหมันนะคะ)
ของโปรด : ปลาย่าง
(นาน ๆ ครั้งเพราะตาจะแฉะ)
ตับย่าง (อาทิตย์ละสองครั้ง)
ของไม่โปรด : ยา ฟ้าร้อง
อาบน้ำ แปรงขน
อาหารเม็ด : science diet สูตรหมาเล็ก
อัพครั้งแรก เอาฤกษ์เอาชัย
เอาน้องสาวมาขาย(หน้า)ก่อนเลย และนี่คือรูปของสุดสวย....
แล้วจะมาเล่าวีรกรรมของน้องสาวตัวฟูให้ฟังค่ะ
edit @ 5 Jun 2009 22:47:22 by pompompurin
